Dopamina

Pojawienie się miłości powoduje również wzrost w mózgu poziomu dopaminy. Jest to hormon spokrewniony z amfetaminą. Dzięki niemu patrzymy na naszego wybranka niczym przez różowe okulary i silnie go idealizujemy, nie dostrzegamy jego wad. Odkrywamy za to podobieństwa i pragniemy, by partner towarzyszył nam przez cały czas. Dopamina sprawia, że tracimy ochotę na sen i jedzenie, mamy przyspieszony oddech i bicie serca. Ogarnia nas stan ekstazy i przypływ sił witalnych, ale także lęk o utratę ukochanej osoby. Miłości towarzyszy jeszcze noradrenalina, która działa silnie dopingująco. Według naukowców stan cudownego zakochania może trwać do 4lat. Potem następuje spadek hormonów działających jak narkotyk. Obniża się temperatura uczuć i poziom namiętności. Ci, którzy uzależnili się od miłosnego haju, szukają nowych obiektów uczuć. Istnieją jednak szczęśliwe pary, które potrafią euforyczny stan zakochania przebudować w trwały i piękny związek. Z pomocą przychodzą im endorfina, która daje radość z bliskości i obecności partnera oraz oksytocyna odpowiedzialna za potrzebę czułości, ciepła i rozkoszy.

Ból i cierpienie

Niestety zdarza się też tak, że miłość potrafi być też źródłem bólu i cierpienia. Bywa, że niesie ze sobą łzy smutku i rozterki serca. Dzieje się tak najczęściej, gdy niewłaściwie ulokujemy swoje uczucia, na przykład w osobie, która nie odwzajemnia naszych miłosnych uniesień. Na jej drodze mogą też stanąć inne przeszkody, jak nierówności społeczne, majątkowe czy wieku. Jest wtedy nieszczęśliwa i tragiczna. Może stać się bardzo destrukcyjnym uczuciem i pchać do desperackich czynów, w skrajnych przypadkach nawet do odebrania sobie życia. Czasami tak bardzo przysłania świat, że nie pozwala dostrzec rażącego zachowania partnera i sprawia, że zakochana osoba tkwi w toksycznym i nieszczęśliwym związku. Trudno jest, bowiem opuścić nawet największego tyrana, oszusta, zdrajcę, gdy wciąż się go kocha, gdy uczucie wciąż paraliżuje i obezwładnia. Pozostaje wtedy jedynie uwolnić się z jej więzów, choć może to być niezwykle trudne i początkowo wydawać się niewykonalne. Miłość potrafi wiele znieść i wybaczyć, ale nie może być egoistyczna, zaborcza i destrukcyjna. Musi dawać radość i szczęście.